Bardzo mocno bazuje on na pierwowzorze, uzupełniając szereg informacji, których nie można uzyskać z lektury tekstu kanonicznego i dokonuje jego interpretacji. Pojawiają się w nim wszyscy bohaterowie znani z kanonicznej księgi, lecz są oni ukazani z nowej perspektywy.
Szeroko dyskutowany jest problem jedności literackiej tekstu. W treści można odnaleźć kilka niekonsekwencji, które mogłyby świadczyć o złożonym procesie redakcji. Najwięcej wątpliwości budzi relacja rozdziałów 43-53, gdzie znaczącą rolę zaczynają odgrywać nagle córki Hioba, zaś opowieść wzbogacona jest licznymi cudownymi elementami. Wielu badaczy postulowało potraktowanie tego tekstu jako późniejszego dodatku do korpusu Testamentu, próbując go przypisać montanistom. Obecnie jednak naukowcy przychylają się do poglądu o jedności tekstu w jego obecnej formie literackiej, przyjmując istnienie kilku wcześniejszych źródeł, którymi posłużył się redaktor dla skomponowania znanego dzisiaj tekstu.
Treść Podział na rozdziały i wersety, do którego odwołuje się ten artykuł został zastosowany w polskich tłumaczeniach W. Linke i A. Troniny i dzieli tekst na 53 rozdziały. W literaturze anglojęzycznej znacznie częściej występuje podział na 12 rozdziałów przyjęty zgodnie z wydaniem krytycznym Brocka.