Tam właśnie ukończył Kurs Dywizyjny Podchorążych Rezerwy w stopniu plutonowego podchorążego. Ze względu na trudne warunki finansowe przerwał naukę, by znowu podjąć ją w roku 1937. Jeszcze w tym roku Juliusz został awansowany do stopnia podporucznika rezerwy.
Początek II wojny światowej Gdy w roku 1939 wybuchła II wojna światowa Juliusz dostał następny awans, awans na porucznika. Został także przydzielony do 25 Pułku Piechoty w Piotrkowie Trybunalskim. Po rozbiciu pułku 3 września pod Złotym Potokiem wraz z ocalałymi żołnierzami dotarł na wschodnie tereny Rzeczypospolitej. 17 września Juliusz został pojmany przez siły radzieckie. Jako podchorąży z terenów okupowanych przez władze niemieckie został wymieniony i skierowany do obozu jenieckiego w Radomiu. Przy pomocy jego brata Jerzego udało mu się uciec z transportu, po czym osiedlił się w Warszawie. W stolicy wraz z bratem zajęli się furmaństwem, co dało Juliuszowi możliwość bezpiecznego poruszania się po mieście, a także stały dochód. Mieszkając w Warszawie zmienił swoje nazwisko na „Marian Tarski”.