Według ustaleń historyka Janusza Kurtyki, od 1940 był agentem sowieckiego wywiadu. Mianowany w 1944 komendantem Obszaru Północno-Wschodniego organizacji NIE. Od czerwca do lipca 1944 „internowany” przez NKWD, zadenuncjował kierownictwo organizacji „NIE” oraz osoby ze sztabu swojego obszaru, w tym m.in. cichociemnego ppor. Kazimierza Nieplę ps. Kawka, który przybył do Wilna jako radiooperator (aresztowany przez NKWD, zesłany na 10 lat do łagru na półwyspie Tajmur, w Norylsku na wiecznej zmarzlinie w Kraju Krasnojarskmi).
Od stycznia 1945 roku ponownie w Wojsku Polskim. Przez szereg lat był wykładowcą w Oficerskiej Szkole Uzbrojenia, a następnie w Studium Wojskowym Politechniki Warszawskiej. Działał w Związku Bojowników o Wolność i Demokrację.
Zmarł 21 marca 1965 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A 24-7-16).
Awanse porucznik – ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 349. lokatą w korpusie oficerów artylerii kapitan – 3 maja 1926 roku ze starszeństwem z dniem 1 lipca 1925 roku i 39. lokatą w korpusie oficerów artylerii major – 27 czerwca 1935 roku ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 19.