Wiele czasu poświęcał pisaniu artykułów na łamach „Głosu Ludu Śląskiego” i „Zarania Śląskiego”.

Mówiło się o nim jako o współorganizatorze i działaczu Rady Narodowej Księstwa Cieszyńskiego od początku jej istnienia czyli od 1918.

Od najmłodszych lat przejawiał także wybitny talent aktorski, który wykorzystywał grając amatorsko na wielu scenach Śląska Cieszyńskiego. Za swą działalność teatralną otrzymał srebrną kasetę z napisem „Niestrudzonemu artyście teatru amatorskiego – Polonia Cieszyńska – 1.III. 1914 r.

W 1926 roku Dyrna został dyrektorem Spółdzielczego Banku Ewangelickiego. W tym okresie utrzymywał ścisłe kontakty z Pawłem Stalmachem, Andrzejem Cienciałą oraz Franciszkiem Michejdą i wieloma innymi budzicielami polskiego ruchu narodowego. W 1930 r. Ferdynand Dyrna wybudował u wlotu do doliny Malinki drewnianą willę o nazwie „Malinka”. Tam też od 1932 r. do lat powojennych prowadził restaurację pod nazwą „Bajeczna”, po które została pamiątka – kronika z wpisami wielu, często znanych, bywalców. Bywał tam m.in. poeta i satyryk – Jan Sztaudynger. W Wiśle-Malince powstały m.in. sztuki: „Prażucha i mucha”, „W podejrzeniu”, a także najbardziej znana - „Sałasznicy”, do której muzykę skomponował Jan Sztwiertnia.