W latach 1990–2000 był delegatem Rektora KUL ds. kontaktów z Polonią w USA i Kanadzie. Od 1992 roku wykładał Teologię Fundamentalną w Gdańskim Seminarium Duchownym. W 1997 został asystentem w Katedrze Chrystologii KUL. W 2000 uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk teologicznych w zakresie teologii fundamentalnej na podstawie rozprawy Na brzegu życia i śmierci. Zwyczaje, obrzędy oraz wierzenia pogrzebowe i zaduszkowe na Kaszubach. Od 2000 do 2005 roku był proboszczem w parafii Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Pucku.
W 2001 zatrudnił się na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, gdzie objął stanowisko kierownika Zakładu Teologii Fundamentalnej i Religiologii przekształconego w 2014 r. w Katedrę Teologii Fundamentalnej i Dogmatycznej (od 2019 r. Katedrę Teologii Systematycznej). W latach 2005–2012 pełnił funkcję dziekana Wydziału Teologicznego.
W 2004 roku otrzymał stanowisko profesora UMK, a we wrześniu 2011 tytuł profesora nauk teologicznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 stycznia 2011 r. nr 115-1-11 w sprawie nadania tytułu profesora ()..