2011–2015 16 86 17 1 3 1 1 Maksymalna nośność (w tonach) na LEO (rakieta nośna) 19 (H-IIB) 25 (Długi Marsz 5) 10 (GSLV Mk3) ? ? ? ? Budżet roczny (mld USD) 3,5 3-4 1,5 – – – –
thumb|240px|right|Rakieta H-II przed Centrum Lotów Kosmicznych w Tsukubie Później orbitę samodzielnie osiągnęły również Wielka Brytania (1971), Izrael (1988) oraz Iran (2009), zaś Ukraina została mocarstwem kosmicznym przejmując po Związku Radzieckim zakłady produkujące rakiety Cyklon i Zenit. Wielka Brytania z wyścigu kosmicznego dawno się wycofała, a europejskie ambicje w tym względzie przejęła w 1979 roku Europejska Agencja Kosmiczna (ESA) bazując na znaczących osiągnięciach francuskich.
Budżety poszczególnych krajowych programów kosmicznych należy w powyższym zestawieniu traktować jako bardzo szacunkowe, ponieważ sposób podawania budżetu w różnych krajach jest różny, podobnie jak możliwości nabywcze amerykańskiego dolara.
Jeśli idzie o największe osiągnięcia krajów, to zwraca uwagę zarówno duża częstotliwość startów chińskich rakiet z rodziny Chang Zheng (pod tym względem Chiny dorównują Stanom Zjednoczonym) i rozwijający się program załogowy Shenzhou, jak i mocna pozycja Japonii w astronautyce załogowej, opartej głównie na współpracy przy wykorzystaniu i utrzymywaniu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej.