Prowadziła obserwacje socjologiczne wśród tamtejszych Indian.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce wystarała się o możliwość prowadzenia dalszych badań w Meksyku. Z upoważnienia Salomona Nahmada – antropologa odpowiedzialnego w meksykańskim ministerstwie edukacji za kształcenie dzieci indiańskich, zajęła się oceną wdrażania nowego systemu edukacji tych dzieci (edukacja w języku hiszpańskim i plemiennym). W tym celu przejechała cały Meksyk, prowadząc obserwacje, których wynikiem było powstanie raportu wydanego w formie książkowej pod tytułem Listy do Salomona.
Po publikacji raportu pisarka Julieta Campos – żona gubernatora stanu Tabasco, Enrique Gonzáleza Pedrero – zaproponowała jej stworzenie programu pomocy dla dzieci z plemienia Czontali. W tym okresie miała pod swoją opieką około 700 uczniów w 14 internatach.
Wynikiem jej pracy w tym okresie było opracowanie nowatorskiej metody nauki czytania, nazwanej przez nią „metodą odimienną”. Naukę rozpoczyna się od poznania wyrazu, który jest graficznym zapisem własnego imienia (słowo o najlepiej znanym znaczeniu).