określały konkretne dźwięki, gdyż możliwym było kreślenie dokładnej relacji wysokościowej.
Podstawowe znaczenie w chorale gregoriańskim ma tekst składający się z fragmentów pochodzących głównie z Pisma Św. Muzyka jest siłą ekspresyjną słowa, która wzmacnia jego znaczenie. Ważne było zrozumienie nierozerwalnej symbiozy tekstu i muzyki. Z punktu widzenia estetyki, można wyróżnić następujące style kompozycji gregoriańskiej: sylabiczny (deklamacyjny) – gdy na jedną sylabę tekstu przypadał jeden dźwięk neumatyczny – gdy na jedną sylabę tekstu przypadała jedna neuma (obejmująca dwa-trzy dźwięki) melizmatyczny – gdy na jedną sylabę tekstu przypadało od dwóch do kilkunastu nut
Rodzaje śpiewów W chorale gregoriańskim wyróżnia się następujące rodzaje śpiewów: Psalmodia – śpiewy proste, recytatywne, wykonywane solo, przez dwa chóry na przemian lub przez wszystkich wiernych; posługuje się ona charakterystycznymi dla każdego tonu psalmowego formułami melodycznymi, z kolei tony mają wiele zakończeń modulujących do następujących po nich śpiewów. Melodyka psalmodii jest ściśle sylabiczna lub w niewielkim stopniu ozdobna. Śpiewy psalmodyczne kończą się przeważnie doksologią.