W walkach pod Lenino był oficerem łącznikowym.
W związku z przenosinami męża początkowo do Częstochowy, następnie do Ełku i ostatecznie do jednostki wojskowej w Gdańsku, Anna Danuta Tchórzewska przeprowadzała się kolejno do tych miast. Przerwała studia na UJ. Podjęła pracę, najpierw w jednostce wojskowej, potem w Radzie Narodowej. W 1980 roku przeszła na emeryturę. Pracowała społecznie w Zarządzie Okręgowym ZBoWiD, w którym pełniła funkcję sekretarza, oraz w środowisku kombatanckimZwiązek Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych.. Była matką chrzestną dwóch statków, m.in. „Siekierki”.
Anna Danuta Tchórzewska miała jedną córkę Grażynę. Zmarła w Gdańsku w wieku 85 latMaria Wójcik: Kobiety-Żołnierze 1. i 2. Armii WP, biografie i wspomnienia. Lublin: Wydawnictwa PZN, 2010, s. 204..
Odznaczenia Za męstwo w walkach na froncie i wzorową pracę odznaczona została: Krzyżem Walecznych (1968) Krzyżem Bitwy pod Lenino (1988) Brązowym (1949) i Srebrnym (1969) Krzyżem Zasługi Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1973) Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (1986) Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2003) oraz wieloma odznakami wojennymi, lokalnymi i pamiątkowymi medalamiMaria Wójcik: Kobiety-Żołnierze 1. i 2. Armii WP, biografie i wspomnienia. Lublin: Wydawnictwa PZN, 2010, s.