Rodzina Wolszlegier Rodzina pochodząca z Niemiec, osiadła w XVI wieku na wtedy polskim Pomorzu w powiecie człuchowskim. W roku 1570 wymienionych jest czterech Wolszlegierów, współwłaścicieli wsi Płonica (Platendynk). W wieku kolejnym rodzina posiadała jeszcze Ciecholewy, Cołdanki, Czosnowo, Szenfeld, Jaromierz i Zawada. W wieku XVII występują jako właściciele dodatkowo Zamartego, Słupów, Silna, Racławków, Tuchółki i działów we wsiach Gockowo i Przechlewo. W wieku XIX występują jeszcze jako właściciele wsi Belno, Gołuszyce, Laskowice, Łowin i Chraplewo, Ciężkowo i Iwno w pow. nakielskim. Rodzina mimo niemieckich korzeni czuła się Polakami, pełniła funkcje publiczne w pomorskiem. Rodzina wylegitymowała się w Królestwie Polskim: w 1845 Karol Marcin Wolszlegier i w 1855 Piotr Wolszlegier, syn Marcina, kapitana Wojska Polskiego (jednak bez podania herbu).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Odmiany herbu Bełty Kategoria:Kaszubskie herby szlacheckie