Od początku lat 20. XX wieku zaczął się poprawiać stan techniczny taboru i infrastruktury. W 1925 r. wybudowano nową linię od ulicy Gogolewskiej do Winczewskiej. Rok później nową trasę wybudowano wzdłuż ulicy Bolnicznej. W 1933 r. i 1934 r. oddano do eksploatacji dwie linie odpowiednio: do Surazu i przedłużenie linii wzdłuż ulicy Frunze. W 1935 r. otwarto pierwszą linię szerokotorową (1524 mm) przez most nad Dźwiną do placu Swobody gdzie wybudowano pętlę. W 1940 r. w Witebsku było 6 linii o łącznej długości 50 km.

Od początku II wojny światowej do 1941 r. tramwaje kursowały bez zakłóceń. W czasie okupacji niemieckiej niemal cała infrastruktura została zniszczona. Po wyzwoleniu miasta przystąpiono do odbudowy zniszczonej infrastruktury tramwajowej, także w latach 1946–1949 odbudowano prawie 26 km tras tramwajowych, oraz zajezdnię tramwajową. Ruch tramwajowy wznowiono 5 października 1947 r. W październiku 1960 r. otwarto linię tramwajową nr 7 na trasie ulica Frunze – DOK. W 1961 r. tramwaje zostały wyposażone w łączność radiową oraz bezkonduktorską obsługę tramwajów. 20 listopada 1966 r. otwarto muzeum komunikacji miejskiej.