Służył początkowo w soborze w Wołogdzie, następnie zaś w cerkwi Kazańskiej Ikony Matki Bożej w Ustiużnym. W 1964 w trybie zaocznym ukończył Leningradzką Akademię Duchowną i został w niej wykładowcą łaciny, następnie zaś także historii Kościołów zachodnich. W 1966 uzyskał tytuł naukowy docenta. 8 października tego samego roku został nominowany na biskupa tichwińskiego, wikariusza eparchii leningradzkiej. Został również rektorem Leningradzkiej Akademii Duchownej. 31 października 1966 złożył wieczyste śluby mnisze, zaś 6 listopada tego samego roku miała miejsce chirotonia biskupia, w której jako konsekratorzy wzięli udział metropolita leningradzki i ładoski Nikodem, arcybiskupi taszkencki i Azji Środkowej Gabriel, miński i białoruski Antoni, biskupi wołogodzki i wielkoustiuski Melchizedek, dmitrowski Filaret oraz zarajski Juwenaliusz. Z inicjatywy metropolity leningradzkiego Nikodema prowadził na Akademii kurs określony oficjalnie jako nauka o konstytucji radzieckiej, w ramach którego przekazywana była wiedza o ustawach antyreligijnych w różnych krajach Bloku Wschodniego.