zakończyła się II wojna światowa (podział świata na dwa wrogie sobie systemy polityczno – ekonomiczne), rozwijał się rynek handlu narkotykami i hazardu. Otwierając obrady konferencji, Luciano podziękował wszystkim na przybycie. Zdawał sobie sprawę, że w trakcie jego pobytu w więzieniu (w tym czasie na czele Rodziny Luciano stał wskazany przez niego Frank Costello) jeden z bossów – Vito Genovese – przystąpił do stopniowego przejęcia jego rodziny. Zwołanie konferencji miało na celu przywrócenie status quo, czyli powrotu do układu Luciano – Lansky (nic nie było w stanie zniszczyć ich przyjaźni) i odnowienia wpływów Lucky’ego w mafii.
Wszyscy zebrani, przyjaciele Luciano (jedynie Genovese niechętnie na to wyraził zgodę; sam już snuł plany, aby objąć stanowisko „bossa nad bossami”) przystali na jego propozycję przywrócenia stanowiska „capo di tutti capi”. Dla zaspokojenia ambicji Genovese, Luciano postanowił uspokoić nastroje (wymienili uściski dłoni wobec innych bossów) i skupić się na ważnych problemach.