Bronisława Staszel-Polankowa (ur. 23 stycznia 1912 w Kościelisku, zm. 1 lutego 1988 tamże) – polska narciarka, ośmiokrotna mistrzyni Polski, nieoficjalna mistrzyni świata z 1929, kierowniczka schroniska na Przysłopie Miętusim.
thumb|240px|Andrzej Krzeptowski z uczennicą Bronisławą Staszel-Polankową (1925) Życiorys Urodziła się w wielodzietnej rodzinie Andrzeja Staszel-Polankowego, cieśli, oraz Marii z Gąsieniców Brzega. Karierę narciarską rozpoczęła w latach 20. XX wieku jako zawodniczka Towarzystwa Sportowego „Sokół”. Brała udział w mistrzostwach Polski, w których zwyciężyła ośmiokrotnie. W latach 30. była ratownikiem TOPR.
Wystąpiła w nieoficjalnym biegu kobiet podczas Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1929. Była uważana za faworytkę, startowała z trzynastym numerem startowym. Zwyciężyła z czasem 31:34 min i prawie trzyminutową przewagą nad drugą zawodniczką. Sukces ten przyniósł jej także 9. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca Polski. Była uważana za najlepszą narciarkę na świecie w tym okresie. Zdarzyło jej się na przykład dobiec do mety na zawodach, zanim sędziowie rozłożyli aparaturę do pomiaru czasu.