Papirus 50 (według numeracji Gregory-Aland), oznaczany symbolem – grecki rękopis Nowego Testamentu, spisany w formie kodeksu na papirusie. Paleograficznie datowany jest na III lub IV wiek. Zawiera fragmenty Dziejów Apostolskich, tekst był dwukrotnie publikowany. Rękopis jest wykorzystywany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Zachowały się fragmenty kodeksu z tekstem Dziejów Apostolskich 8,26–32; 10,26–31. Tekst pisany jest w 21–22 linijkach na stronę. Zachowała się jednak karta, zgięta wpół.
Nomina sacra pisane są skrótami (ΙΛΗΜ, ΠΝΑ, ΑΝΟΣ, ΑΝΟΝ, ΘΣ, ΘΥ, ΚΥ)Carl H. Kraeling, Two Selections from Acts, in: Lake F/S, s. 169..
Według Alanda jest jednym z sześciu wczesnych rękopisów Dziejów Apostolskich (m.in. Papirus 48, Papirus 53). Od tego czasu odkryty został jeden wczesny rękopis Dziejów Apostolskich – papirus 127.
Tekst Hatch i Welles określili tekst kodeksu jako typ aleksandryjski. Kurt Aland opisał go jako co najmniej „normal text” i zaklasyfikował do kategorii III. Jakkolwiek w niektórych miejscach tekst rękopisu jest trudny do odtworzenia, zasadniczo jest zgodny z Kodeksem Synajskim i Watykańskim.