Przekaz hagiograficzny Według Passio Sergiusz i Bakchus byli wysokimi rangą żołnierzami armii rzymskiej oraz należeli do otoczenia cesarza. Tekst przedstawia ich jako potajemnych chrześcijan, których wyznanie zostało ujawnione, gdy odmówili uczestnictwa w obrzędach ku czci bóstw rzymskich. W konsekwencji pozbawiono ich oznak wojskowych, ubrano w kobiece szaty i przeprowadzono publicznie ulicami miasta, a następnie przekazano urzędnikowi imieniem Antioch.
Hagiografia umieszcza wydarzenia za panowania jednego z cesarzy okresu tetrarchii. W tradycji wskazywano Maksymiana, Galeriusza lub Maksymina Daję, jednak identyfikacja władcy i dokładna data śmierci męczenników pozostają niepewne. Spotykane daty 295, 303, 305 lub około 310 roku wynikają z późniejszych prób powiązania przekazu hagiograficznego z prześladowaniami chrześcijan na przełomie III i IV wieku.
Bakchus Według przekazu Bakchus został przewieziony wraz z Sergiuszem do Barbalissos nad Eufratem. Tam miał zostać poddany chłoście przy użyciu rzemieni lub surowych skór, w wyniku której zmarł. Jego ciało pozostawiono poza miastem, lecz zgodnie z hagiografią zostało ono odnalezione i pochowane przez miejscowych chrześcijan.