Zaprzyjaźnia się z jego córką, Katią, ale żona pana domu nie jest zadowolona z tej przyjaźni i Nietoczka zostaje oddana na wychowanie zamężnej siostrze Katii, Aleksandrze Michajłownie, która stara się zastąpić sierotce matkę i poświęca wiele troski jej wychowaniu.
Gdy Nietoczka trochę podrasta, dostaje się do domowej biblioteki i zapoznaje się z powieściami, których „czarodziejskie obrazy” przenoszą ją daleko od „ponurej jednostajności” dokoła. Mając „cudowny” głos, Nietoczka w wieku 16 lat zaczyna uczyć się śpiewu w konserwatorium. Przypadek pozwala jej wniknąć w tajemnicę domu: w jednej z książek odnajduje dawny list niejakiego S. O. do Aleksandry Michajłowny. Ich „niewinna” miłość stała się przedmiotem „złośliwości i śmiechu” w towarzystwie. Mąż „obronił” Aleksandrę Michajłownę przed docinkami, ale od tego czasu tyranizuje moralnie przytłoczoną jego „wielkodusznością” kobietę. Nietoczka odczuwa w stosunku do niego jawną wrogość, a ten stara się oczernić wychowankę w oczach żony, zarzucając jej, że prowadzi korespondencję z kochankiem. W czasie awantury nie oszczędza on uczuć żony, w odpowiedzi na co Nietoczka demaskuje jego dwulicowość i planuje na zawsze opuścić jego dom.