Mieszkał tam do 1913 r., gdy wrócił do Petersburga i zamieszkał w domu w zaułku Apraksinskim, również w historycznym centrum Petersburga. Jego roczny dochód przekraczał 90 tys. rubli. Część swoich dochodów przekazywał na cele dobroczynne oraz na wsparcie monasterów i cerkwi prawosławnych. Od 1905 r. był członkiem Jarosławskiego Towarzystwa Dobroczynnego.
W małżeństwie Murawjowów urodziło się dwoje dzieci: syn Nikołaj i córka Olga, która zmarła jako roczne dziecko. Po tym wydarzeniu Murawjowowie zrezygnowali ze współżycia małżeńskiego.
Życie w Ławrze św. Aleksandra Newskiego Według żywota świętego opublikowanego w 1990 w Sankt-Pietierburgskich jeparchialnych wiedomostiach wstąpił on do Ławry św. Aleksandra Newskiego przed 1920, w tymże roku złożył wieczyste śluby mnisze z imieniem Barnaba. W 1927 złożył śluby wielkiej schimy, zmieniając imię mnisze na Serafin. Inni autorzy są zdania, iż wstąpienie przez niego do monasteru poprzedziło kilka pielgrzymek, w tym dłuższy pobyt na Athosie, po którym zdecydował się jednak na powrót do Rosji, gdzie spotkał się z Janem Kronsztadzkim. Nie jest pewne, czy w momencie ponownego przyjazdu do ojczyzny był już mnichem. Według Lidii Sokołowej Wasilij Murawjow przed 1920 r.