W okresie Mandatu Palestyny w miejscu tym powstał brytyjski posterunek policji mandatowej. Podczas Arabskiej Rewolty w 1936, Arabowie bardzo szybko zrozumieli strategiczne znaczenie tego miejsca. Usypana z kamieni blokada uniemożliwiała samochodom przejechanie przez wąską drogę. Wysiadający z pojazdów ludzie dostawali się pod ostrzał prowadzony z dobrze ukrytych pozycji na okolicznych wzgórzach. W ten sposób transport żydowski do Jerozolimy został w znacznym stopniu sparaliżowany. Przeciwdziałając temu, Brytyjczycy starali się zwiększyć liczbę patroli oraz utworzyli dodatkowy posterunek policji w En Chemed. Podczas wojny domowej w Mandacie Palestyny w rejon ten przybył Abd al-Kadir al-Husajni. Jego oddziały Armii Świętej Wojny zajęły pobliskie wioski Bajt Mahsir i Saris. Rozumiejąc strategiczne znaczenie Sza’ar ha-Gaj, Abd al-Husajni rozkazał swoim ludziom zablokować ten wąski odcinek drogi. Arabowie obsadzili wysoką grań położoną na północ od wąskiego wąwozu. Od tego momentu Żydzi byli zmuszeni do organizowania konwojów do Jerozolimy, które wpadały tutaj w zasadzkę i musiały siłą torować sobie dalszą drogę, albo zawracały. Utrzymanie tej komunikacji było dla jerozolimskich Żydów sprawą życia i śmierci.