Podczas wojny sześciodniowej w 1967 wioskę zajęły wojska izraelskie. W wyniku Porozumienia z Oslo, w 1994 powstała Autonomia Palestyńska. Wieś Bajt Surik weszła w skład „strefy B” Autonomii, w której władzę cywilną sprawują Palestyńczycy, a odpowiedzialność za bezpieczeństwo spoczywa na izraelskich siłach bezpieczeństwa. Natomiast większość gruntów rolnych wioski znajduje się w „strefie C”, pod całkowitą administracją izraelską.
Ze względów bezpieczeństwa, Izrael rozpoczął w 2003 budowę muru bezpieczeństwa w rejonie wioski Bajt Surik. Powstała w ten sposób „enklawa Biddu” obejmująca miejscowości Biddu i Katanna, oraz wioski Bajt Dukku, Bajt Anan, Al-Kubajba i Bajt Surik. Enklawa została odcięta przez mur bezpieczeństwa od pozostałych terytoriów Autonomii Palestyńskiej. Komunikacja jest utrzymywana przez drogę, która jest ogrodzona murem z obu stron. Droga prowadzi do „enklawy Bir Nabala”, a następnie przez wiadukt nad drogą nr 443 do miasta Ramallah. Mieszkańcy Bajt Surik wnieśli skargę do Sądu Najwyższego Izraela, który w dniu 30 czerwca 2004 orzekł, że Izrael ma prawo do budowy muru bezpieczeństwa, jednak jego przebieg musi uwzględniać położenie arabskich ziem rolnych i drogi dojazdowe.
Demografia Według danych Palestyńskiego Centrum Danych Statystycznych, w 2006 w wiosce żyło 3 818.
Gospodarka Gospodarka opiera się na rolnictwie i sadownictwie (uprawa oliwek).
Przypisy
Kategoria:Wsie w muhafazie Jerozolima