Również dwóch innych duchownych z tego rodu wyróżniło się także w tym czasie: Jules Armand de Rohan-Guémené (1695–1762) arcybiskup, książę Reims którzy ukoronował Ludwika XV i Ferdynand Maksymilian Mériadec (1738–1813) arcybiskup Bordeaux, pierwszy kapelan cesarzowej Józefiny.
W przededniu Rewolucji Francuskiej dwóch członków rodu zyskało (co prawda nie zawsze chlubną) sławę: Henri-Louis-Marie de Rohan-Guémené książę Montbazon, najstarszy z rodu, i Louis René Édouard de Rohan, który w 1785 padł ofiarą oszustwa w aferze naszyjnkowej. Niektórzy członkowie rodziny Rohan-Guémené, wyemigrowali do Austrii i zamieszkali w zamku Sychrov. Po wymarciu tej rodziny w 1846 roku, młodsza gałąź książąt Rochefort odziedziczyła ziemie w Czechach, lecz w wyniku przemian ustrojowych utraciła je w 1945 roku. W międzyczasie zyskują tytuł książąt Świętego Imperium Rzymskiego (w Austrii do 1919).
Rodzina wydała trzech Jałmużników Francji, ośmiu rycerzy Zakonu Świętego Ducha, dwóch marszałków Francji, trzech naukowców.