Istniał tu Klub Międzynarodowej Prasy i Książki, prowadzony przez Marię Berny, oraz Klub Związków Twórczych.

Pomysł na zorganizowanie sympozjum pojawił się po raz pierwszy w koncepcji Muzeum Sztuki Aktualnej (MSA) i został podjęty prawdopodobnie podczas wystawy Przestrzeń – Ruch – Światło (grudzień 1967 – styczeń 1968). W tworzenie artystycznego wymiaru sympozjum zaangażowało się wrocławskie środowisko związane z historykiem sztuki i teoretykiem Jerzym Ludwińskim, twórcą Galerii Pod Moną Lisą (1967–1971) i MSA. We Wrocławiu wówczas aktywni byli również m.in. późniejsi założyciele Galerii Permafo (1970–1981) – artyści, fotograficy i dokumentaliści: małżeństwo Natalia Lach-Lachowicz i Andrzej Lachowicz, Zbigniew Dłubak oraz krytyk Antoni Dzieduszycki – a także grupa sensybilistów, działająca od 1955 r. (Kazimierz Głaz, Michał Jędrzejewski, Wiesław Zajączkowski i Zbigniew Makarewicz). Dużą rolę odegrali wrocławscy animatorzy życia kulturalnego: Zbigniew Makarewicz – rzeźbiarz i twórca asamblaży, aktywny w amatorskim Studenckim Teatrze Kalambur, związany z Grupą Wrocławską Jan Chwałczyk czy Zdzisław Jurkiewicz, których twórczość (prezentowana m.in.