Władysław Bogucki (ur. 16 czerwca 1910 w Tarnowie, zm. 19 czerwca 1992 w Krakowie) – polski inżynier, pracownik naukowy, wykładowca, rektor Politechniki Gdańskiej.

Działalność naukowa i zawodowa Absolwent Wydziału Inżynierii Lądowej i Wodnej Politechniki Lwowskiej. W ramach praktyki w czasie studiów pracował przy umacnianiu brzegu morskiego Kamiennej Góry w Gdyni oraz przy żelbetowym ogrodzeniu terenów Gdyńskiego portu. Od 1932 pracował jako starszy asystent w Katedrze Geometrii Wykreślnej, w 1933 – zdał egzamin dyplomowy. W 1934 w ramach praktyki budowlanej kierował robotami nawierzchniowymi wjazdu na Wawel, a także końcowymi pracami zakończenia ul. Kornela Ujejskiego w Krakowie.

W latach 1934–1945 pracował na kierowniczych stanowiskach administracyjnych. W marcu 1945 otrzymał prawo wykonywania zawodu cywilnego inż. budownictwa. W tym samym roku przeniósł się do Gdańska, pracując równocześnie na Politechnice Gdańskiej jako adiunkt i wykładowca Katedry Ustrojów Żelaznych i Drewnianych oraz w Biurze Odbudowy Portów jako kierownik działu statystyki (z tego stanowiska zrezygnował w 1947 r.) W czerwcu 1946 uzyskał tytuł doktora na podstawie pracy pt. Rozwiązanie płaskich układów ramowych za pomocą punktów głównych.