Bitwa na równinie Albulena w historiografii albańskiej znana jako Beteja e Ujëbardhës (bitwa pod Białą Wodą) 2 września 1457 była decydującym starciem w inwazji osmańskiej na Albanię 1457 roku, pomiędzy wojskami osmańskimi pod dowództwem Isaka Bega i Hamzy Kastriotiego a siłami albańskimi dowodzonymi przez Skanderbega.
Początek inwazji Zbuntowany przeciwko Turkom osmańskim wódz Albańczyków Skanderbeg już ponad 10 lat odpierał kolejne ataki osmańskie na ziemie albańskie. Po zwycięstwie, które odniósł w 1456 pod Oranikiem część jego dowódców wypowiedziała mu posłuszeństwo i zaoferowała swoje usługi Turkom. Był wśród nich siostrzeniec Skanderbega, Hamza Kastrioti. Z uwagi na to, że znał taktykę oddziałów albańskich powierzono mu współdowodzenie armią osmańską (razem z Isak Begiem).