Po wyborach parlamentarnych w 2007 wszedł w skład koalicji rządowej utworzonej przez zwycięski Sojusz Narodowy. W sierpniu 2007 objął w rządzie Michaela Somare stanowisko ministra handlu i przemysłu. Na początku 2010 po tym, jak Patrick Pruaitch zrezygnował z funkcji ze względu na oskarżenia korupcyjne, zastąpił go na stanowisku ministra skarbu i finansów. W czerwcu 2011 p.o. premiera Sam Abal przywrócił Pruaitcha na urząd. O’Neill objął wówczas stanowisko ministra prac publicznych i transportu. Ruch ten doprowadził do wewnętrznego konfliktu w szeregach koalicji.
2 sierpnia 2011 część parlamentarzystów koalicji, przy poparciu członków opozycji, przyjęła uchwałę o opróżnieniu urzędu premiera, co spowodowane było przeciągającą się nieobecnością premiera Michaela Somare przebywającego na leczeniu w Singapurze. Nowym szefem rządu został wybrany Peter O’Neill, który uzyskał 70 głosów poparcia i 24 głosy przeciw. Tego samego dnia został zaprzysiężony na stanowisku przez gubernatora generalnego Michaela Ogio.
26 maja 2019 premier O’Neill wskutek utraty większości parlamentarnej i pogłębiającego się kryzysu politycznego podał się do dymisji.
Zobacz też Drugi rząd Petera O’Neilla
Przypisy
Kategoria:Papuańscy ministrowie Kategoria:Papuańscy parlamentarzyści Kategoria:Premierzy Papui-Nowej Gwinei Kategoria:Urodzeni w 1965