Po ukończeniu studiów i uzyskaniu tytułu oficera dyplomowanego został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy do spraw liniowych 11 pułku czołgów średnich w Giżycku. Po objęciu stanowiska został skierowany na trzymiesięczny kurs zastępców dowódców oddziałów do spraw liniowych w CDO w Rembertowie. W styczniu 1986 objął obowiązki szefa sztabu – zastępcy dowódcy 8 Drezdeńskiego pułku czołgów średnich. Na początku 1987 roku po raz trzeci został skierowany do CDO w Rembertowie, gdzie ukończył trzymiesięczny kurs dowódców oddziałów. W kwietniu tego roku został dowódcą 8 Drezdeńskiego pułku czołgów. 1 sierpnia 1989 roku objął dowództwo 1 pułku zmechanizowanego w Wesołej. W lipcu 1990 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 1 Warszawskiej Dywizji Zmechanizowanej im. Tadeusza Kościuszki w Legionowie.
W maju 1991 roku powierzono mu stanowisko komendanta 9 Bazy Materiałowo-Technicznej w Rzeszowie z zadaniem rozwinięcia jej w 9 Dywizję Zmechanizowaną. W lipcu 1992 roku objął dowództwo tego związku taktycznego. W następnym roku otrzymał zadanie rozformowania 9 Dywizji Zmechanizowanej i sformowania na bazie jej oddziałów dwóch samodzielnych brygad: 21 Strzelców Podhalańskich i 14 Pancernej.