mały|Lung-gom w Tybecie (1949) Lung-gom (tyb.), szybkie chodzenie – jedna z ośmiu zdolności ponadzmysłowych (siddhi) wyróżnianych w buddyzmie tantrycznym. Również nazwa praktyki stosowanej przez mnichów w Tybecie w celu osiągnięcia tej zdolności. Długotrwałe ćwiczenia doprowadzają praktykantów do niezwykłej zwinności i szybkości poruszania się w stanie najwyższej koncentracji.
W oczach świadków wydaje się, że waga ciała posiadającego tę zdolność znacznie się zmniejsza, a on sam porusza się w niebywały sposób, pokonując niezwykle szybko znaczne odległości. Przybysze z Zachodu składali relacje o mnichach, którzy pokonywali 19 km w 20 minut w nadzwyczajnym tempie. Aleksandra David Neel, która spędziła wiele lat w Tybecie, gdzie oddawała się medytacji w jaskiniach anachoretów, pisze:
...właśnie już był niedaleko nas. Widziałam wyraźnie najzupełniej spokojną twarz oraz szeroko otwarte oczy, wpatrzone w jakiś odległy punkt, leżący gdzieś wysoko w przestrzeni. Człowiek ten nie biegł, zdawało się, że za każdym krokiem odrywał się od ziemi i niby jakaś elastyczna piłka wylatywał w górę. Kroki jego miały regularność ruchu wahadłowego. Miał na sobie zwykłą, dosyć zniszczoną suknię klasztorną i togę.... W prawej ręce trzymał phurbę czyli sztylet rytualny.