należało wprzód proces sumaryczny wyraźną konstytucją sejmową utwierdzić, publikować, a dopiero wtedy sądzić. W przeciwnym razie łatwo by takim dekretem (wyrokiem) nakryć można każdego, co o sumarycznym procesie nie wiedząc, na zwyczajny się ubezpieczał. Tą samą siecią, którą arjanów chwytać chciano, można było i katolików umotać. Niedopuszczenie deputatów z Izby poselskiej było również pogwałceniem prawaWg De crimine laesae Majestatis Regias, et perduelionis (Volumina Legum, t. 2, s. 251n) w składzie sądu sejmowego zasiadać mieli przedstawiciele Izby poselskiej., a zamienienie jej w delatora (oskarżyciela) publicznego było największą obrazą, jaką jej można było wyrządzić. Nareszcie oskarżono i ukarano wolnego obywatela nie tylko o samo wywrócenie krzyża, ale i o drukarnię, o szkołę i nabożeństwo, czego prawa nie wzbraniały, zaczem dekret ów był niejako nowem prawemTzw. quae vim legis saperent (łac. wyrok uchodzący za prawo) podobnie jak w 1627 r. w sprawie Samuela Bolestraszyckiego. i do rozpoznania wszystkich stanów należał.