Linda – język współpracujący z innymi językami programowania, wzbogacający je o możliwości tworzenia programów wykonywanych współbieżnie.
Stworzony został na Uniwersytecie Yale przez profesora Davida Gelerntera – wtedy jeszcze 23-letniego studenta. Nazwa „Linda” stanowi żartobliwe nawiązanie do języka programowania Ada, którego nazwa pochodzi od imienia Ady Lovelace (przez wielu uznawanej za pierwszą programistkę). W tym wypadku odwołuje się ona do kobiety o tym samym nazwisku, Lindy Lovelace, amerykańskiej aktorki filmów pornograficznych.
Język Linda to w praktyce zestaw funkcji umożliwiających współbieżne przetwarzanie danych, rozszerzający inne języki programowania (najczęściej spotykany jest w połączeniu z C oraz Fortranem: odpowiednio C-Linda i Fortran-Linda).
Model programistyczny Współbieżność w Lindzie realizowana jest w oparciu o koncepcję logicznie współdzielonej, rozproszonej pamięci. Takie podejście determinuje sposób komunikowania się ze sobą współbieżnych procesów. Wszystkie procesy posiadają bowiem dostęp do jednej, współdzielonej przestrzeni danych, w której mogą gromadzić dane i z której mogą zgromadzone dane odczytywać. Przestrzeń ta nazwana została przestrzenią krotek (ang. tuple space).