mały|Półtorak koronny 1614 bity w Krakowie mały|Półtorak koronny 1623 bity w Bydgoszczy mały|Półtorak litewski 1652 bity w Wilnie mały|Półtorak 1661 bity we Lwowie mały|Półtorak 1662 bity w Poznaniu mały|Półtorak 1753 z Lipska mały|Półtorak 1755 z Lipska Półtorak – srebrna moneta o wartości półtora grosza bita w Rzeczypospolitej Obojga Narodów za czasów Zygmunta III i Jana Kazimierza. Za panowania Augusta III podjęto nieudaną próbę restytucji tego gatunku.
Półtorak obok trzykrucierzówki, pojawiające się po raz pierwszy za panowania Zygmunta III Wazy, były monetami powstałymi dla potrzeb handlu nadgranicznego, w którym dawał się zwłaszcza odczuć brak gatunku pośredniego pomiędzy groszem a trojakiem.
W 1598 r. zalegalizowano na terenie Rzeczypospolitej obieg drobnych monet obcych. Było to spowodowane faktem, że pod koniec XVI w. polska moneta – głównie w postaci trojaków – stała się ceniona wyżej w stosunku do talara i dukata zagranicą niż w kraju i zaczęto odczuwać w Rzeczypospolitej brak drobnych nominałów.
W taryfie dopuszczonych monet obcych z 1600 r.