I Przegląd Piosenki Prawdziwej „Zakazane Piosenki” – odbył się w dniach 20–22 sierpnia 1981 roku w gdańskiej Hali „Olivia”. Zorganizowany w rocznicę Sierpnia przez Macieja Zembatego – pomysłodawcę i dyrektora artystycznego Przeglądu, Waldemara Banasika – dyrektora PPP, Macieja Karpińskiego – reżysera oraz grono entuzjastów z różnych kręgów społecznych i zawodowych.
Charakterystyka Trwał trzy dni; każdego dnia publiczność przyznawała po trzy nagrody dla wykonawców. Wśród uczestników przeważali przedstawiciele „kultury alternatywnej”, w latach 70. zepchnięci do występów w klubach studenckich, choć nie brakowało i artystów, których twórczość była (w ramach ograniczeń cenzuralnych) dostępna i dla szerszej publiczności. W toku przygotowań do przeglądu gdańska cenzura zakwestionowała w tekst pięciu piosenek: Jacka Zwoźniaka „Piosenka na wszelki wypadek”, Andrzeja Garczarka „Przyjaciół nie będzie mi nikt wybierał”, Jana Tadeusza Stanisławskiego „Felieton”, Jacka Kaczmarskiego „Świadkowie” oraz Leszka Wojtowicza „Pielgrzymka”. Mimo zakazu cenzury wszystkie teksty, oprócz piosenki Wojtowicza, zostały wykonane. W odpowiedzi władze zamierzały wszcząć wobec wykonawców i organizatorów postępowanie prokuratorskieMariusz Patelski, „Czujni strażnicy demokracji” ludowej.