W tym czasie Merzario kupił aktywa zespołu Kauhsen, przejmując samochód prawdopodobnie gorszy niż A1/A2. Powstały na bazie Kauhsena WK model A4, który zadebiutował w Grand Prix Wielkiej Brytanii, także korzystał z kombinacji Cosworth / Hewland, ale nadwozie było mniej masywne, z lepszymi sekcjami bocznymi, efektywniej przepuszczającymi powietrze. Mimo to samochód był wolniejszy niż jego poprzednicy. przepływu powietrza. Jednak samochód znów udało się zakwalifikować do każdego Grand Prix, że wszedł, udowadniając nawet wolniej niż jego poprzednicy. Po Grand Prix Stanów Zjednoczonych Merzario wycofał się z Formuły 1.
Po Formule 1 Po nieudanych planach zbudowania modelu A5 z powodu problemów finansowych, Merzario wystawił zespół w Formule 2. Zbudowano samochód M1, który wyposażono w silnik BMW. Jednak ta konstrukcja okazała się nieudana i w 1981 roku skorzystano z Marcha 812, na którym Piero Necchi wywalczył dwa podia. W 1982 roku Merzario wystawił również swój zespół we Włoskiej Formule 3. Od 1983 roku Merzario ponownie wystawiał własne samochody w Formule 2. W 1984 roku Arturo Merzario rozwiązał zespół.
Wyniki