Lubraniec – miasto w Polsce w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie włocławskim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Lubraniec. Położone nad rzeką Zgłowiączką. Według danych GUS z 1 stycznia 2025 r. Lubraniec liczył 2618 mieszkańców.
Położenie Przez miasto przebiega droga wojewódzka nr 270 (Koło - Brdów - Izbica Kujawska - Lubraniec - Brześć Kujawski). Według danych z 1 stycznia 2025 r. powierzchnia miasta wynosiła 1,97 km².
Historia thumb|left|Pałac w Lubrańcu Jan Godziemba erygował miasto na Kujawach a że użył do tego ludu w trakcie wojny wziętego w niewole nazwane ono było "Ludbraniec". Jego następcy używali tytułu hrabiego Lubrańca usuwając głoskę d, stąd też miasto nazywa się Lubraniec. W okresie reformacji sukcesor Lubrańskich, kalwinista Jakub Chlewiński, w 1562 siłą zbrojną zagarnął siedzibę i majątek miejscowych kanoników laterańskich. W tym samym roku wypędzony został proboszcz Bytonia, wybierany z kanoników w Lubrańcu.
Niemcy podczas okupacji zmienili nazwę miasta na niem. Lubranitz (1939-1942), po czym na Lutbrandau (1943-1945).
W okresie okupacji hitlerowcy zniszczyli tutejszą społeczność żydowską, liczącą przed wojną 880 osób. 28 września i 9 listopada 1941 wysiedlono większość Żydów do getta w Łodzi.