Antoni Rowiński (ur. 31 grudnia 1878 w Mirkowie, powiat kępiński, zm. 26 lutego 1963 w Bytomiu) – polski inżynier górnik, dyrektor kopalń.
Życiorys Był synem Franciszka (nauczyciela szkoły elementarnej) i Pauliny z Beckerów, młodszym bratem księgarza i działacza społecznego Stefana. Kształcił się w gimnazjach klasycznych w Kępnie i Ostrowie Wielkopolskim; w gimnazjum w Ostrowie działał w kole Towarzystwa im. Tomasza Zana (1901–1902 prezes). W 1902 wyjechał na studia w Akademii Górniczej we Freibergu (Saksonia). Po uzyskaniu dyplomu (1907) pozostał na uczelni przez rok jako asystent. W latach 1909–1922 był zatrudniony w kopalni węgla Paulus-Hohenzollern w Szombierkach należącej ówcześnie do hrabiów Schaffgotsch. Skorzystał on z ich sprzeciwu wobec Kulturkampfu zadeklarowanego wraz z hrabią Hugonem Henckel von Donnersmarckiem w odezwie do robotników Zum Schutze der Wahlfreiheit (W obronie wolności wyboru), w której napisali oni, że zatrudnią każdego, kto jest przeciwny Kulturkampfowi. Przechodził kolejne szczeble zawodowe w tej kopalni (nadzorca, sztygar, zawiadowca).