thumb|240px|Grób Jacentego Sachowicza na cmentarzu powązkowskim Jacenty Sachowicz (ur. 17 sierpnia 1813 w Iłży, zm. 14 lutego 1875 w Warszawie) – malarz polski, konserwator obrazów.
Był synem Józefa i (prawdopodobnie) Katarzyny ze Śliwińskich, starszym bratem miniaturzysty i fotografa Grzegorza. Kształcił się w Liceum Warszawskim, następnie podjął studia w Oddziale Sztuk Pięknych Królewskiego Uniwersytetu Warszawskiego, m.in. u Antoniego Blanka i Antoniego Brodzińskiego. Kontynuował naukę prywatnie u Blanka po zamknięciu Uniwersytetu (1832-1836), na wystawie w warszawskim Pałacu Kazimierzowskim w 1836 prezentował swoje prace (m.in. portret). Lata 1837–1841 spędził w Dreźnie, gdzie zgłębiał studia malarskie, ale prawdopodobnie nie kończył miejscowej akademii sztuk pięknych. Po powrocie z Drezna zajmował się pracą twórczą, był autorem obrazów o tematyce religijnej oraz portretów (m.in. wizerunków Najświętszej Panny Maryi w kościele w Lądzie i Matki Boskiej Niepokalanego Poczęcia w kościele w Szewnej, powiat opatowski). W 1859 opracował katalog obrazów galerii Tomasza Zielińskiego w Kielcach.