W rezultacie udział Łotyszy w ludności kraju zmniejszył się z około trzech czwartych przed II wojną światową do nieco ponad połowy pod koniec okresu radzieckiego.
Po przywróceniu niepodległości w 1991 roku Łotwa przyjęła zasadę ciągłości prawnej Republiki Łotewskiej istniejącej przed okupacją z 1940 roku. Obywatelstwo zostało przywrócone przedwojennym obywatelom Łotwy i ich potomkom, natomiast część osób, które osiedliły się w republice w okresie radzieckim, oraz ich potomków uzyskała specjalny status nieobywateli. Obywatelstwo łotewskie może być przez nich uzyskane w drodze naturalizacji po spełnieniu określonych wymogów, w tym znajomości języka łotewskiego.
Liczba nieobywateli systematycznie maleje. Na początku 2026 roku obywatele Łotwy stanowili 87,9% ludności państwa, nieobywatele 8,7%, natomiast 3,4% mieszkańców posiadało obywatelstwo innych państw. Dla porównania na początku 2025 roku nieobywatele stanowili 8,9% mieszkańców, co wskazuje na dalszy stopniowy spadek liczebności tej grupy.
Rozmieszczenie poszczególnych grup etnicznych jest nierównomierne.