Niebiańskiej – zamieszkiwały niebiosa i były silnie związane ze sferą uraniczną. Ujeżdżane były przez płanetników (ludzi odrodzonych w niebiosach jako istoty pogody) i były przeważnie przychylne ludziom, lecz jednocześnie trudne do kontrolowania. W przypadku zerwania się smoka z kontroli płanetnika, następował grad. Ziemskiej – najpopularniejszy rodzaj – były zarówno pozytywnie jak i negatywnie nastawione do ludzi. Mieszkały w jaskiniach, górach, lasach. Silnie związane z aitiologią danych miast i nazw geograficznych. Piekielnej – mieszkały często w podziemnych piwnicach, albo nawet samym piekle. Towarzyszyły czartom, czarnym psom ziejącym ogniem i innym stworzeniom sfery demonicznej. Czasami wychodziły na ziemię, gdzie walczyły z ludźmi. Król diabłów miał według polskich wierzeń, posiadać własnego smoka koło tronu. Kościół szczególnie promował wiarę w tę wersję smoków, utożsamiając piekielne smoki z siedmiogłowym wężem z Apokalipsy.
Geneza Smoki mogły powstać na kilka różnych sposobów:
Hodowla – należało kurze jajo przekazać do wysiedzenia żabie bądź wężowi.