thumb|Herb książęcy Lichnowskich (Lichnowsky Werdenberg) Lichnowscy (niem. Lichnowsky, czes. Lichnovští z Voštic) – górnośląski ród szlacheckiZapomniana książęca rodzina z Orzesza.
Historia rodu Pierwsze informacje historyczne o rodzie pochodzą z końca XV wieku, gdy „(...) Janusz z Woszczyc koło Pszczyny, w latach 1498–1507 sędzia ziemski księstwa karniowskiego, ożenił się z Zofią z możnego rodu morawsko-śląskiego Drahotuszów, wdową po Mikołaju z Lichnova. Żona wniosła mu w posagu majątek swojego pierwszego męża – Lichnov koło Bruntálu (Czechy). Miał czterech synów: Henryka, Piotra, Kaspra i Bernarda, którzy zaczęli posługiwać się nazwiskiem 'Lichnowski z Woszczyc'”.
Znaczenie rodu Lichnowskich znacznie wzrosło w XVIII i XIX wieku. W 1702 Franciszek Bernard Lichnowski otrzymał dyplom czeskiego barona z tytułem „wielmożny”. W roku 1727 baron Franciszek Bernard von Lichnovski, starosta księstwa opawskiego, otrzymał dyplom czeskiego hrabiego z tytułem „Jaśnie wielmożny”. Hrabia Jan Karol Lichnowski został w 1760 roku tajnym radcą apelacyjnym i podkomorzym cesarskim. Tajny cesarski radca Ferdinand Karl Johannes von Lichnovski w roku 1773 otrzymał tytuł pruskiego księcia dla primogenitury, a w roku następnym (1774) tytuł księcia Rzeszy Niemieckiej.