Historia thumb|left|160px|Kibuc Kefar Ecjon w kwietniu 1947 thumb|left|160px|Kibuc Massu’ot Jicchak w maju 1947 thumb|240px|Obrońcy kibucu Kefar Ecjon w jordańskiej niewoli, 13 maja 1948 thumb|240px|Tunel drogowy w Gusz Ecjon Pierwszą ziemię w tym rejonie żydowskie organizacje syjonistyczne zakupiły na początku 1920. Jako pierwszy w 1927 powstał kibuc Migdal Eder (obecnie jest to Kefar Ecjon). Tutejsze tereny, położone pomiędzy Betlejem a Hebronem, znajdowały się w spornym obszarze, o który walczyły lokalne arabskie klany rodowe. W znacznym stopniu utrudniało to rozwój żydowskiego osiedla rolniczego, które borykało się z dużymi trudnościami ekonomicznymi i narastającym napięciem z arabskimi sąsiadami. Podczas arabskich rozruchów w 1929 mieszkańcy kibucu opuścili osiedle, które zostało następnie zajęte i spalone przez Arabów. Żydowscy mieszkańcy znaleźli schronienie w sąsiedniej arabskiej wiosce Bajt Umar, ale nie byli już w stanie powrócić do zniszczonego kibucu. W 1932 żydowski biznesmen Szmuel Josef Holtzmann udzielił wsparcia finansowego kolejnej próbie osadnictwa żydowskiego w tym rejonie. W 1934 powstał kibuc Kefar Ecjon, jednak arabskie rozruchy w latach 1936–1939 spowodowały, że życie w osiedlu stało się nie do zniesienia. Z tego powodu w 1937 kibuc został opuszczony, a następnie ponownie zniszczony przez Arabów.