Ceres (symbol: ⚳) – planeta karłowata w pasie planetoid między orbitami Marsa i Jowisza. Jest największym ciałem w tym pasie; ma średnicę 939 km. Została odkryta 1 stycznia 1801 przez włoskiego astronoma Giuseppe Piazziego. Początkowo była określana jako planeta; po kilkudziesięciu latach zaczęto nazywać ją planetoidą, a w 2006 roku została zaliczona do planet karłowatych.
Z Ziemi Ceres najlepiej obserwować podczas opozycji; może ona wtedy osiągnąć jasność 6,7. Można ją zatem dostrzec przez lornetkę.
Odkrycie W 1766 roku astronom Johann Daniel Titius z Wittenbergi zauważył pewną prawidłowość dotyczącą odległości kolejnych planet od Słońca. Jeśli zacząć od 0, potem użyć liczb 3, 6, 12, 24, 48 itd., podwajając za każdym razem, do wyniku dodać 4 i podzielić przez 10, otrzymuje się ciąg niemal dokładnie odpowiadający odległościom kolejnych planet od Słońca, wyrażonych w jednostkach astronomicznych. Ta prawidłowość, znana obecnie jako reguła Titiusa-Bodego, zgadzała się dla sześciu znanych wtedy planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza i Saturna, pod warunkiem, że zostawiło się dodatkowe puste miejsce pomiędzy Marsem a Jowiszem.