Artysta przemalowywał obraz, w miarę jak jego styl ewoluował. Ukończył swe dzieło dopiero po czterech latach. Przemalowania (widoczne poprzez pęknięcia farby) dotyczyły postaci na pierwszym planie, który w efekcie stał się ciemniejszy niż tło. Ta zmiana koncepcji była wywołana rosnącym zainteresowaniem malarstwem realistycznym, zrodzonym pod wpływem Gustave’a Courbeta, który zachwycał się obrazem Whistlera Przy fortepianie. Już na długo przedtem Whistler i Courbet malowali ramię w ramię "en plein aire". Oddanie postaci w ciemnych barwach sprawia, że wzrok widza kieruje się na to, co jest za nimi w tle – rozmaitość masztów, żagli i takielunku oraz praca w porcie. Okręty, dla kontrastu, zostały namalowane ze świeżością i witalnością, w jasnych tonacjach czerwieni, błękitu i żółcieni, kładzionych muśnięciami pędzla. Oko przyciągają detale, jak np. czerwony komin barki w środku obrazu. Tym, co kompozycyjnie łączy pierwszy plan i tło, jest transakcja handlowa dziejąca się na rzece z tyłu oraz pomiędzy postaciami z przodu.
Wapping został stanowczo odrzucony przez środowisko artystyczne. Konflikt Whistlera z tym odrzuceniem zapowiadał obrazoburczy charakter jego sztuki, uprawianej przez resztę jego życia.
Przypisy
Linki zewnętrzne Obraz na stronie National Gallery of Art
Kategoria:Obrazy Jamesa McNeilla Whistlera Kategoria:Obrazy w National Gallery of Art w Waszyngtonie