Podczas przeprawy dusze zmarłych musiały wiosłować, gdy Charon sterował łodzią, pobierając za swą usługę opłatę – monetę o wartości jednego lub dwóch oboli, wskutek czego zwyczajowy obowiązek rodziny nakazywał umieszczanie monety w ustach zmarłego.
W sztuce przedstawiano Charona jako brodatego, siwego, szpetnego starca odzianego w strój niewolnika z jednym rękawem (exomis) i w kapeluszu podróżnym, często oczekującego z wiosłem w łodzi.
W mitologii etruskiej Charon uosabiał demona śmierci, który dobijał konającego i zaciągał go do Podziemia. Przedstawiany był z potężnym młotem w dłoni, z wężami zamiast włosów, często uskrzydlony.
W Boskiej komedii Dantego Charon jest przewoźnikiem potępieńców do piekła.
Zobacz też
Tanatos
Przypisy
Kategoria:Bogowie greccy Kategoria:Bóstwa etruskie Kategoria:Przewodnicy zmarłych Kategoria:Bóstwa podziemi Kategoria:Bóstwa śmierci Kategoria:Mityczne postacie upamiętnione nazwami księżyców