Michał Rowiński (ur. 24 września 1860 w Dobrzeszowie, b. województwo kieleckie, zm. 25 sierpnia 1925 w Warszawie) – polski teoretyk literatury, pedagog, wykładowca Uniwersytetu Warszawskiego, członek Towarzystwa Naukowego Warszawskiego.

Pochodził z rodziny chłopskiej, był synem Augustyna i Marii z Sypniewskich. Do 16. roku życia uczył się u organistów kościelnych w Łopusznie i Kielcach, następnie rozpoczął naukę w gimnazjum w Kielcach (1876-1882). W latach 1882–1886 studiował filologię klasyczną na Uniwersytecie Jagiellońskim; studia, ukończone w stopniu kandydata nauk historyczno-filologicznych Uniwersytetu Warszawskiego (1886), uzupełniał na uniwersytetach w Lipsku, Bonn i Wrocławiu. Od 1889 uczył języka niemieckiego i polskiego na pensji Jadwigi Sikorskiej w Warszawie, a od 1902 był profesorem języków klasycznych (i języka polskiego) w Gimnazjum Emiliana Konopczyńskiego w Warszawie (od 1919 pod nazwą Gimnazjum im. Adama Mickiewicza); w latach 1911–1919 był dyrektorem tego gimnazjum.