thumb|Maltańska galera zakonu joannitów (model muzealny) Galera – dawny typ okrętu o napędzie wiosłowym, zazwyczaj wyposażonego również w osprzęt żaglowy.
Używany przede wszystkim na Morzu Śródziemnym (Egipt, Fenicja, Grecja, Kartagina, Rzym, Bizancjum) od czasów starożytnych aż do XIX wieku. W starożytności do wiosłowania często wykorzystywano niewolników, jeńców lub skazańców, zwanych galernikami.
Historia Nazwa „galera" pochodzi od greckiej nazwy rekina – galeos, którego głowa przypominała dziób tych okrętów. Historia zastosowania galer jest wyjątkowo długa: od starożytności (bitwa w delcie Nilu, bitwa koło Alasziji) aż do bitwy pod Lepanto (1571), w której uczestniczyło ok. 550 galer i galeasów w wojnie Ligi Świętej (Hiszpania, Wenecja, Genua, Państwo Kościelne) z Turkami osmańskimi. Choć po tej bitwie galery były wciąż wykorzystywane aż do XIX w., jednak pełniły już wtedy raczej funkcje paradne i reprezentacyjne.