Został przewodniczącym Komisji Programowej Pomorskiej Orkiestry Symfonicznej, w której od 1947 występował jako solista.
W 1948 w Warszawie akompaniował śpiewaczce Oldze Ładzie podczas prawykonania pieśni na sopran i fortepian Oto jest noc skomponowanej rok wcześniej przez Grażynę Bacewicz.
1 lutego 1954 przeniesiono go służbowo do Warszawy, gdzie został redaktorem odpowiedzialnym Redakcji Muzyki Poważnej w Zespole Programu Krajowego Polskiego Radia. Wygłaszał w radiu pogadanki popularyzujące muzykę oraz czynnie uczestniczył w szkoleniu młodych kadr radiowych.
Był autorem wielu kompozycji z zakresu muzyki rozrywkowej. Komponował m.in. piosenki żołnierskie oraz muzykę do słuchowisk radiowych. Do najpopularniejszych jego utworów należały: „Kaprys”, „Marsz”, „Marsz groteskowy”, „Walc sentymentalny”.
Od grudnia 1946 był członkiem Polskiej Partii Socjalistycznej. Pełnił funkcję przewodniczącego Koła PPS w Polskim Radio. Po zjednoczeniu PPR i PPS w 1948 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1957 w związku z pogłębiającą się chorobą nowotworową krtani wycofał się z czynnego życia zawodowego. Zmarł 20 lipca 1958 w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 154c-3-17). mały|Grób Edmunda Rezlera na Starych Powązkach Edmund Rezler był żonaty z Węgierką Ewą Buzdą.