Szczególnym wyróżnieniem było nadanie mu tytułu królewskiego dyrygenta. Poza tym był członkiem Allgemeiner Deutscher Sprachverein oraz zasiadał w ławach bydgoskiej loży wolnomularskiej „Janus na Wschodzie”. W 1912 r. przeniósł się do Görlitz, gdzie otrzymał stanowisko dyrygenta w tamtejszym Miejskim Konserwatorium i Chórze Publicznym. W 1913 r. w uznaniu zasług dla rozwoju muzyki i dorobku artystycznego, nadano mu tytuł profesora. W 1920 r. otrzymał etat wykładowcy w Wyższej Szkole Muzycznej w Mannheimie, po czym został rektorem tej szkoły. Pracując w Mannheimie, założył na wzór bydgoski – chór mieszany pod nazwą Volks – Singakademie. Gościnnie dyrygował wieloma orkiestrami teatrów operowych i operetkowych oraz symfonicznymi, np. w Dreźnie, Kolonii i Wrocławiu.
Zmarł 17 czerwca 1930 r. w Mannheimie.
Rodzina Arnold Schattschneider był żonaty z Elisabeth z domu Dannebaum. Miał syna Ericha Georga (ur. 1897 w Bydgoszczy, zginął w I wojnie światowej).
Zobacz też Bydgoskie Konserwatorium Muzyczne Muzyka w Bydgoszczy
Bibliografia Błażejewski Stanisław, Kutta Janusz, Romaniuk Marek: Bydgoski Słownik Biograficzny. Tom VI. Bydgoszcz 2000. , s. 93–94
Kategoria:Niemieccy muzycy Kategoria:Niemieccy dyrygenci Kategoria:Niemcy związani z Bydgoszczą Kategoria:Urodzeni w 1869 Kategoria:Zmarli w 1930