Jego natura nie była określona, mogła to być masywna planeta, brązowy karzeł, a nawet niewielka gwiazda o małej masie. Obiekt ten, oznaczony skrótowo J1407b, został żartobliwie określony jako „Saturn na sterydach” () z racji olbrzymich rozmiarów postulowanego systemu pierścieni. Cztery zidentyfikowane w nich przerwy otrzymały nazwy „Rochester”, „Sutherland”, „Campanas” i „Tololo”, pochodzące od lokalizacji teleskopów, dzięki którym je odkryto; badacze przypuszczali, że za ich istnienie mogą odpowiadać formujące się księżyce lub, jeżeli obiekt jest gwiazdą lub brązowym karłem, tworzące się planety.
mały|lewo|Obraz radiowy z sieci ALMA: położenia gwiazdy w 2007 i 2017 roku, oraz możliwy obraz obiektu J1407b, który minął gwiazdę w 2007. Jeżeli zaćmiewający obiekt istotnie był planetą, to zaćmienia gwiazdy powinny się okresowo powtarzać. Ponownego zaćmienia gwiazdy jednak nie zaobserwowano, a analizy archiwalnych płyt fotograficznych nie wykazały wystąpienia podobnego zjawiska od 1890 roku. To mocno sugeruje, że zjawisko z 2007 było jednorazowe, wywołane przez niezwiązany grawitacyjnie obiekt, który przeszedł przed gwiazdą z naszego punktu widzenia. Dodatkowe wątpliwości budziły analizy stabilności postulowanego układu pierścieni planetarnych.