thumb|Znaczek pocztowy upamiętniający 1 Armię thumb|Mieczysław Biernacki,Działania armji konnej Budiennego w kampanji polsko-rosyjskiej 1920 r. thumb|Bitwa pod Komarowem 1 Armia Konna, Konarmia (ros. Первая конная армия, Конармия) – związek operacyjny kawalerii Armii Czerwonej, uczestniczył w wojnie domowej w Rosji i w wojnie polsko-bolszewickiej.
Formowanie i działania 1 Armia Konna powstała formalnie 11 listopada 1919 roku z przekształcenia konnych oddziałów Armii Czerwonej jako siła mająca się przeciwstawić armiom „białych”.
Przyjmowano do niej każdego, kto umiał jeździć konno i słuchać rozkazów. Służyli w niej głównie Kozacy oraz zbuntowani, niepiśmienni chłopi. Dowódcą Konarmii został cieszący się dużym autorytetem kozacki watażka, były starszy wachmistrz Siemion Budionny stojący na czele grupy kawalerzystów, występującej pod nazwą Płatowskiego Oddziału Partyzanckiego. Radę rewolucyjną Konarmii tworzyli: Klimient Woroszyłow (późniejszy ludowy komisarz obrony), Siemion Budionny i Jefim Szczadienko. Sztabem kierowali zaś: były carski pułkownik Nikołaj Szczołkow i były podpułkownik Sztabu Generalnego Leonid Klujew.