Roy Campbell, właśc. Ignatius Royston Dunnachie Campbell (ur. 2 października 1901 w Durbanie, zm. 22 kwietnia 1957 k. Setúbal) – południowoafrykański poeta i satyryk.
Życiorys Urodził się w Durbanie i pobierał nauki w tamtejszym liceum. Od najmłodszych lat interesował się literaturą, spędzał też wiele czasu na wolnym powietrzu. Z pasją łowił ryby, jeździł konno, polował, płynnie mówił po zulusku.
Opuścił Afrykę Południową w 1918, aby wstąpić na Uniwersytet Oksfordzki. W rzeczywistości nigdy nie rozpoczął nauki, ale jego zdolności rozwijały się w atmosferze uniwersyteckiego miasta. W wierszach naśladował Eliota i Paula Verlaine’a, później poznał Eliota i Wyndhama Lewisa. Swój pierwszy tom wierszy The Flaming Terrapin (Płonący Żółw) opublikował w 1924, gdy miał tylko 22 lata.
Debiut umocnił jego reputację jako twórcy z wielką przyszłością. Krytykował grupę poetycką Bloomsbury, która wedle niego była rozwiązła, snobistyczna i w pewnym sensie antychrześcijańska. W swej satyrze Georgiada, opublikowanej w 1931, zjadliwie zaatakował tę grupę – wystarczającym powodem mógł być romans jego żony z kochankiem Virginii Woolf.