Występujące w naturze rośliny są zwykle homozygotami dominującymi, w których allel dominujący (M) powoduje rozwój długich szypułek i owoców, a drugi (L) liści o szerokich odcinkach. W przypadku genu odpowiedzialnego za długość organów stwierdzono dominację zupełną (istnieją, choć rzadko homozygoty recesywne – mm – o krótkich owocach, szypułkach i osiach liści), a w przypadku genu odpowiedzialnego za szerokość liści dominacja jest niezupełna, tj. heterozygoty mają cechy pośrednie. Homozygoty recesywne pod względem obu cech (mmll), o odpowiednio krótkich szypułkach i owocach oraz silnie podzielonych i wydłużonych odcinkach liściowych, są rzadsze. Łatki liści u nich są lancetowate i zaostrzone. Także płatki kwiatów są wcinano-ząbkowane lub zaostrzone na szczycie. Formy takie opisane zostały jako odmiana var. laciniata lub wyróżniane są jako kultywar ‘Laciniata’. Rośliny takie zauważone i opisane zostały już w 1590 w Heidelbergu.
Obok odmiany laciniata opisywano także odmianę latipetalum o szerokich płatkach korony. W uprawie spotykana jest też odmiana uprawna ‘Flore Pleno’ o kwiatach większych niż u roślin typowych i pełnych.